در دنياي تجارت، پرداختن به موضوعات سخت افزاري (ماشين آلات، مواد و…) و نرم افزاري (روش كار، دانش فني و…) توليد، به منظور استفاده از منابع (4M) به صورت امري بديهي و روزمره رواج دارد. ضمن آنكه مديران و كارشناسان و ديگر نيروهاي انساني نيز به عنوان نيروي مغز افزاري، بهره مندي از منابع را با فعاليت هاي تحقيقاتي و آزمايشگاهي خود و در واقع بكارگيري تكنولوژي، توسعه مي دهند و امكان تسلط بيشتر انسان را بر روي منابع به وجود مي آورند.
مشتريهاي قدرشناس و پول داري، هم پيدا مي شوند كه با توقف يك شبانه روزي خود در محلي، لاف پيروزيهاي مالي خود را مي زنند. اما آن دسته از ارائه دهندگان خدمات كه هوشيار هستند، به دنبال مشتريان مطمئن و ثابت هستند تا با سرمايه گذاري روي آنها، به بازگشت سرمايه خود در سالهاي آتي مطمئن باشند. تاجرهاي عاقل بر روي عمق و طول زمان روابط حساب باز مي كنند، نه بر روي يك معامله ساده، حتي اگر هم پر سود باشد.